kitabevinin kapalı hali

  Sao Paulo’da Libraria da Vila kitabevi.  Fotoğraflarını mimari fotoğrafçı Leonardo Finotti’nin çektiği mağaza Brezilyalı mimar Isay Weinfeld tarafından tasarlanmış.  Perakende mağazanın yalnızca iç mekanıyla ilgili ilginç noktalar olduğu söylense de benim bu işi seçmem yalnızca cepheyle ilgili bende oluşturduğu duygulardır; dolayısı ile iç mekanla ilgili resimlere yer vermiyorum (diğer resimlere en alttaki linkten ulaşabilirsiniz).

kitabevinin açık hali

    Mimari açıdan Brezilya mimarisine göndermeler yapılsa da ben bu mimariyle ilgili hiç bir şey bilmiyorum, yani bu işin genekselliğiyle ilgili bir yorum yapamayacağım; Marcio Kogan, Marcelo Alvarango veya Tao Arquitetura’nın bazı işlerindeki etkilerden bu işte de olduğu görülüyor (bu kadarını söyleyebiliyorum).

   Bu tasarımda beni tutan şey cephedeki sadelik oldu öncelikle.  Aktif olan giriş ve vitrin katmanı, durağan ara katman ve en üstte tabela vazifesi gören yazılar ile taçlandırma.  Burada ara katmana dikkatinizi çekmek istiyorum, niye bu kadar boş ve büyük bir alan ziyan edilmiş gibi görünüyor.  Parasal açıdan sıkıntı yaşandığı için mi boş kalmış, yoksa buraya koyacak reklam mı bulamamışlar, yoksa dış cephe kaplaması yapacak firma işi yetiştirememiş mi, neden acaba.  Cevap tabiki hiçbiri, boşluk da gerekli bir entrüman olduğundan boş bırakılmış.

    Ne yazık ki geçmişten gelen bir bezeme ve süsleme alışkanlığı tasarımcılardan sıradan halka kadar herkezi etkilemiş ve bu durumu üzerimizden atamadığımız bir lanete dönüştürmüşüz.  Ülkemizde kaç  müşteyi böyle bir boşluğu bırakmaya ikna edebilirsiniz.  Olmazsa olmaz bazı boşluklar ve aralıklar dahi değerlendirilmeye çalışılıyor, ama ne için değerlendirme.  Görsel, anlamsal ve mimari açıdan değersizleştirme için tabiki.  Tamamen ticari kaygılarla heryere koyduğumuz tabela, poster, süs ve yazılar ile görsel bir karmaşanın içinden mesajlarımızın algılanmasını, mağazamızın fark edilmesini istiyoruz.  Sonunda karmaşanın içinden sıyrılmak için son çare kendini daha çok gösteren neon yazılı tabelalara geliyor sıra.  Sırayla her mağaza bu tabelaladan takınca da alın size karnaval.  İste o zaman sade olan, gerekli boşlukları bırakmış olan, kendini diğerlerinden ayırmış olan ayırt ediliyor ve kolay algılanıyor ve kaliteli tabir ediliyor. Umudum görsel karmaşa ve neon tabela akımı gibi sadeliğin ve boşluklara olan ihtiyacın fark edilmesi ve yaygınlaşması.  Herkezin aynı olduğu zaman bile fark edilebileceği tek çözüm bu çünkü, amaç ticaretse tabi, ama amaç çirkinlik ve karmaşa yaratmaksa diyecek sözüm yok.

    Bu kadar lafın üstüne iyi bir şeyden bahsetmek  ve dikkatinizi cephenin giriş ve vitrin olan katına çekmek istiyorum.  Öncelikle çok beğendim.  Kapalıyken tamamen vitrin, açıkken yine vitrin ama aralardan  giriş-çıkış yapabiliyorsunuz.  Bir kitabevi için çok mantıklı ve bir o kadar esprili bir tasarım.

Kaynak: http://www.archdaily.com/31172/livraria-da-vila-isay-weinfeld/